Wie het zeker weet, weet het zeker niet. Dat weet ik zeker!

Een mooie uitspraak, zegt Kees van Lent. En eentje die  keuzes maken vergemakkelijkt. Als je iets moet beslissen, kun je nooit van te voren op een gunstige uitslag rekenen. Je kunt er alleen maar op vertrouwen, dat wat je kiest achteraf gezien juist blijkt. Dat je daarbij soms grenzen moet verleggen, merkte ik al heel vroeg. Ik ben geboren op Kaag-eiland, en om het vaste land te bereiken moest je met een pontje de Ringvaart over: de eerste blik over de grens had ik dus al snel te pakken. Mijn familie bouwde luxe boten, waarmee je de wereldzeeën kon bevaren: ook daarmee werden grenzen overschreden. Misschien heeft dat geholpen toen ik persoonlijk een grensoverschrijdende keuze maakte: ik brak mijn studie weg en waterbouwkunde in Delft af en koos ervoor om theologie te gaan studeren. Resultaat: ik werd geen ondernemende botenbouwer, maar herder van een parochie. Daarbij heb ik, zoals velen weten, mijn bouw-genen volop kunnen inzetten. Achteraf gezien was het   een juiste keuze. Maar op het moment van beslissen wist ik dat zeker nog niet zeker.

Toch heeft Kees de botenbouw niet helemaal vaarwel gezegd: voor elke nieuw geborene in zijn parochie maakt hij een miniatuur Ark van Noach. Van ‘afval’ hout van de werf.

Kees van Lent, herder van de r.k. parochie H. Joannes de Doper