Webinar CREATING SAFE SPACES

Naar openheid over racisme in psychotherapie

Vrijdagmiddag 2 oktober 2020

13.00 - 16.30 uur 

 

Het racismedebat leeft volop in de bredere maatschappij en wereldwijd en de impact van racisme krijgt steeds meer erkenning, maar krijgt het ook lucht in psychotherapie?

 

 

People of color (POC) rapporteren nochtans een grote drempel om hun weg naar psychotherapie te vinden, en al zeker om daar raciale kwesties en trauma’s te bespreken bij (vaak witte) psychotherapeuten. Elke zwarte cliënt draagt inherent dat traumatisch geheel in zich, of het nu zichtbaar is of niet. Micro-agressies en institutioneel racisme bedreigen de therapieruimte als veilige plek, zeker als de psychotherapeut hier zelf onvoldoende van bewust is. 

 

Racisme in psychotherapie haalt ons uit onze comfortzone en daagt ons uit in onze kernwaarden als (cliëntgericht) psychotherapeut. Want wij zijn toch onvoorwaardelijk aanvaardend en empathisch? Maar tegelijk weten we ook niet goed welke woorden te gebruiken en hebben we de neiging op onze tellen te passen; voorzichtig te zijn. En het is net deze ongemakkelijkheid en goedbedoelde voorzichtigheid die bijdragen tot een onveilig klimaat voor de cliënt. Ook zijn we als cliëntgericht psychotherapeut niet gewend om het maatschappelijke/contextuele binnen te brengen, terwijl - zeker in het geval van racisme - juist daarin een laag van trauma zit die anders onbesproken blijft.

 

Geen eenvoudige opdracht dus. Niet eenvoudig om dit gevoelige en vaak verborgen fenomeen te (h)erkennen, en ook niet eenvoudig om dit als therapeut te integreren. 

 

Met dit webinar willen we de kans grijpen om te reflecteren, voorbij de comfortzone. Het is in eerste instantie een uitnodiging om open, eerlijk en nieuwsgierig stil te staan. In een afwisseling tussen theorie en praktijk nemen twee ervaren sprekers ons mee in een zoektocht naar concrete handvaten en antwoorden op centrale vragen als:

 

Hoe kan ik als therapeut een veilig en containend klimaat creëren om de cliënt in zijn totaliteit te ontvangen, inclusief raciale kwetsingen? 

 

Hoe blijf ik écht aanwezig bij de ander, ook in dit thema, dat ongewild van alles met mij en mijn cliënt doet? 

 

Hoe blijf ik, met andere woorden, mijn rogeriaanse basishouding bewaken, waarin ik onvoorwaardelijk aanvaardend, authentiek, transparant en sensitief aanwezig ben - wat, zoals we weten, in elk traumaverhaal van belang is? 

 

 

 

 

 

 

duurzame evenementen organiseren
 duurzame evenementen organiseren